شاتر چیست؟

در جلوی سنسور دو پرده قرار دارد که یکی میزان نور و دیگری مدت زمان عبور نور را کنترل می کند. پرده ای که میزان نور را کنترل می کند دیافراگم است که به طور جداگانه بررسی می شود. پرده ای که مدت زمان عبور نور را کنترل می کند، شاتر نام دارد.شاتر به سنسور نزدیک تر است و جزو بدنه ی دوربین است و در لحظه ی ثبت عکس مدت زمان معینی باز شده ودوباره به حالت کامل بسته می شود.

سرعت شاتر بستگی به شرایط نور و حرکت سوژه و هدف عکاس دارد. هرچه نور بیشتر باشد باید زمان باز ماندن شاتر کوتاه تر شده و بالعکس. هر چه حرکت سوژه بیشتر باشد بازهم باید شاتر در سریع ترین زمان باز و بسته شود و بالعکس. مگر اینکه هدف عکاس  هر دوی این موارد را نقض کند و بخواهد نور را تعمدا کاهش دهد یا بخواهد حرکت را نمایش دهد.در آن صورت برعکس آن چیزی می شود که گفته شد.

 

 

در اکثر اوقات ابتدا   براساس عمق میدان مورد نیاز دیافراگم تنظیم شده و سپس سرعت شاتر برای بالانس کردن نور تنظیم می گردد. در واقع هرچه دیافراگم باز تر باشد یا به عبارتی عدد آن کوچک تر باشد باید شاتر سریع تر باشد و بالعکس.  اما در زمینه هایی چون عکاسی ورزشی، حیات وحش و کودک باید برای تثبیت سوژه از شاترهای سریع الزاما استفاده کرد.گاهی هم برای ثبت نورهای ممتد مانند نوشتن با چراغ یا رد نور ماشین های در حال حرکت یا محو سوژه های متحرک در مقابل سوژهای ثابت مانند عکس گرفتن از اماکن تاریخی هنگام بازدید عموم یا نمایش حرکت آب و محو آن که باعث زیباتر شدن عکس از آبشارها و رودخانه ها می باشد، از شاترهای پایین استفاده می شود.

 

 

چنانچه نور کم باشد و ما نتوانیم از شاتر بالا استفاده کنیم امکان دارد به خاطر لرزش دست سوژه به طور کامل تثبیت نشود و دچار تاری یا محوشدگی شود. برای پیشگیری از این مساله سه راه وجود دارد: یکی استفاده از سه پایه که به طور معمول در سرعت های شاتر زیر 100/1 پیشنهاد می گردد که البته لرزش دست افراد مختلف یکسان نیست. دیگری استفاده از ریموت که خود فشردن دکمه شاتر باعث تکان خوردن دوربین در لحظه ثبت عکس می گردد. و سوم لرزشگیر.

بازه درجات شاتر در دوربین ها متفاوت است اما معمولا بخصوص در دوربین های حرفه ای این بازه از 30 ثانیه تا 4000/1 ثانیه است که در دوربین های حرفه ای وقتی از فلاش استفاده می گردد به دلیل همزمانی با فلاش  که نور خود را سریع ساطع می کند سقف پایین به 200/1 محدود می گردد. میزان نوردهی هم دقیقا متناسب است با عدد انتخاب شده و به عنوان مثال اگر در مقایسه دو حالت، عدد حالت اول دوبرابر عدد انتخاب شده در حالت دوم باشد، بنابراین میزان نوردهی در حالت اول دوبرابر است. غالبا دوربین ها علاوه بر این درجات دارای دوحالت خاص B یا bulbe و T هستند که در حالت اول شاتر به میزان نگه داشتن دکمه باز می ماند و در حالت دوم با اولین فشردن و رها کردن دکمه شاتر باز شده و با فشردن بعدی بسته می شود.

تکنیک خاصی هست به نام Panning که به مهارت و تجربه عکاس بستگی دارد. در این روش یا باید به طور معمول از سرعت های بین یک تا پنج ثانیه استفاده کرد یا از حالت B به این ترتیب که عکاس سوژه را با دوربین دنبال می کند و دوربین باید کاملا به موازات سوژه حرکت کند. این باعث می گردد که سوژه تثبیت و پس زمینه محو گردد.